Geen plicht, maar kans!

“Jongeren onder de 27 jaar moeten werken, leren of beide combineren. De werkleerplicht geldt niet voor alleenstaande ouders of gehandicapte jongeren.” Zie verder

We hebben in Nederland een uitkerings- en subsidiecultuur. Dat heet verworvenheden, maar is tegelijk een belemmering om zelf een probleem aan te pakken, wel of niet met ondersteuning door anderen. Als iemand een uitkering krijgt staat daar nu een werkplicht tegenover. Jongeren tot 27 jaar (behalve gehandicapte en aleenstaande ouders) moeten gaan werken en/of leren. Geen uitkering meer. Prima, zo kun je tenminste iets van je leven maken, maar: waarom wordt dit altijd als straf gebracht? Kijk liever hoe iemand het beste tot zijn recht kan komen!

Juist gehandicapten en alleenstaande ouders zijn kwetsbaar, zullen dus moeilijk voor zich zelf kunnen zorgen, al is het maar gedeeltelijk. Juist voor hen is het van belang dat ze ontdekken hoe ze een bron van inkomsten kunnen genereren. Vanzelfsprekend legitiem, maar niet noodzakelijkerwijs in loondienst. Alleenstaande ouders kunnen bijvoorbeeld een deel van hun tijd als zelfstandig ondernemer werken. Ondersteun hen zonodig daarbij. Met zonder meer een uitkering geven help je hen niet!

Dit bericht is geplaatst in 2007. Bookmark de permalink.

Geef een reactie