Overlastgevende pubers

“Opvallend is dat juist deze fervente beoefenaars geen moeite lijken te hebben met de nieuwe regel van maximaal 100 decibel geluid.” Zie verder

“Zo gek is die grens helemaal niet”, zeggen ze zelf al. “Ik geloof dat 120 decibel gehoorbeschadiging betekent” Daaruit blijkt waarom de eerste stap bij overlast altijd “uitleggen” zou moeten zijn. Als je dat gesprek op een gelijkwaardige manier aangaat, is het natuurlijk effectiever dan als dat direct bestraffend gebeurt. Als jongeren daarna gewoon doorgaan met hun gedrag, is er meer aan de hand en treedt fase 2 in.

Als jongeren al schade hebben veroorzaakt moeten ze wel voor de gevolgen opdraaien, ook als ze het zich niet bewust waren. Te vaak wordt in eerste instantie het gedrag vergoeilijkt “omdat het pubers zijn”. Juist daarom wordt er een reactie verwacht! Die gevolgen zijn meestal financieel. Ouders kunnen er voor kiezen dit door hun kind naar draagkracht te laten betalen, maar moeten dit zeker niet voor hen betalen. Een doeltreffend niet materieel gevolg is: excuus aanbieden aan het slachtoffer. Ook niets mis mee!

Dit bericht is geplaatst in 2007. Bookmark de permalink.

Geef een reactie